Skil ucapan & komunikasi Dr Zakir Naik

Saya banyak menghabiskan masa lapang waktu di universiti menonton video2 Dr Zakir di YouTube.
Hampir semua video beliau – daripada “Islam and Modern Science” sampailah ke “What is the Purpose of Life” – saya sudah khatam.
Kita serba tahu beliau memang pandai berucap & berdebat.
Di bawah adalah 3 perkara saya belajar daripada beliau dan saya praktik dalam pembentangan & ucapan saya sendiri:
.
1. Jangan guna rostrum
60% daripada komunikasi adalah komunikasi bukan lisan – seperti bahasa badan (body language).
Penonton akan lebih faham dengan isi yang hendak disampaikan sekiranya tidak ada “penghalang” seperti rostrum.
Tetapi – tuan/puan perlu ingat semua isi pembentangan tanpa bantuan teks.
.
2. Betul2 faham dan biasa dengan topik
Kalau kita lihat, Dr Zakir seaakan2 hafal segala isi yang nak disampaikan. Macam komputer.
Beliau mahir sebab sudah mengulang dan ulang semula (praktis) konten tersebut berbulan dan bertahun lamanya.
Saya pun cuba buat perkara yang sama:
(a) hanya akan beri ucapan awam untuk benda yang saya mahir sahaja (subject matter expert);
(b) praktis dan ulang berkali2 sebelum waktu pembentangan.
.
3. Ulang balik soalan
Apabila saya dapat soalan daripada hadirin saya akan ulang semula dan rumuskan dengan ayat sendiri.
Mengulang balik soalan yang diajukan daripada hadirin dapat:
(a) sahkan kita sendiri faham soalan;
(b) ulang balik soalan tersebut kepada hadirin yang lain supaya mereka tak ketinggalan.
(c) yang lebih penting, beri masa untuk memikir jawapan bagi soalan yang susah. Kah kah.

Self improvement

Tiga teori yang saya guna pakai untuk self improvement:
a) 10,000 jam
Tuan/puan mesti biasa dengar teknik ini.
Untuk menjadi mahir dalam sesuatu perkara, kita perlu laburkan masa sebanyak 10,000 jam daripada segi latihan & pengalaman.
Andaikan kita berlatih 8 jam sehari, makanya kita perlu 3 tahun++ untuk jadi betul2 world class.
Jangan frust kalau baru setahun kita tak dapat rentak lagi. Tahan dan teruskan!
b) Feynman technique
Senang cerita – Untuk tahu samada kita betul2 faham sesuatu konsep, kita mesti boleh mengajar orang lain – termasuk budak 7 tahun.
Sedar tak sedar, apabila saya berjumpa dengan usahawan2 baru dan saya bercerita pengalaman menyelesaikan masalah, teknik mengurus atau strategi bisnes – saya sebenarnya menambahbaik pengetahuan sendiri.
Tulisan2 di FB/IG juga sama. Lagi banyak menulis, lagi banyak belajar.
c) The more you know, the more you don’t know
Lagi dalam kita “menyelam”, lagi banyak kita sedar bahawa “lautan” ini masih dalam.
Jadi… jangan berhenti belajar!
.
P.S: Mengikut teori di atas. Untuk saya jadi champion FIFA20:
• 10,000 jam – so far tak sampai 200 jam. Saya lompat dari FIFA98 terus ke FIFA20. Ha ha.
• Boleh ajar orang lain – haritu ada offer nak ajar isteri dia takmau.
• Lagi banyak tahu lagi banyak tak tahu – Ya. Ingatkan dah power belajar dragback (R1 + belakang). Rupanya banyak lagi skill da..

Skil komunikasi

Pernah tak tuan/puan mendengar pembentangan yang:
• Panjang dan berderet
• Penuh dengan ayat2 rumit dan jargon
• Last2 apa pun tak faham
• Mesej tak kesampaian
Bak kata mat salleh: “Talk so much but say so little.”
Antara sebabnya adalah gaya pembentang tak selari dengan demografik/cita rasa pendengar.
Ayat2 rumit dan jargon mungkin sesuai dalam situasi perbincangan akademik dan intelektual.
Tetapi untuk komunikasi harian dengan orang biasa2 – tidak sesuai.
Komunikasi yang efektif adalah apabila kedua2 pihak bercakap dengan frekuensi yang sama.
Ini apa yang saya buat:
1. Sebelum mesyuarat, sesi sembang2, sesi pembentangan atau sesi Zoom webinar – saya akan kaji sedikit dengan siapa saya bercakap – daripada segi umur, negara mana, bangsa apa, etc.
2. Saya akan sesuaikan cara bercakap dengan demografik tersebut (“mirroring”).
3. Kalau saya bercakap dengan anak muda — kemungkinan besar saya akan bercakap dengan gaya sempoi dan guna ayat2 masa kini.
4. Dengan auntie2 bangsa cina – kemungkinan besar saya akan lebihkan penggunaan “like that lorr”, “make sense maa”, “ya hor” dan terma2 bahasa cina umum yang saya tahu.
5. Orang Jepun, Amerika, China, Indonesia, Thailand – ada gaya2 yang saya akan guna untuk mirror mereka.
6. Saya suka guna ayat mudah. Mungkin kalau bercakap dengan CEO la kosa kata yang power2 keluar. Kalau tak ayat2 mudah saja.
7. Untuk menerangkan sesuatu perkara, saya suka guna contoh mudah. Pemilihan contoh yang kena dengan demografik juga memainkan peranan. Kalau saya bercakap dengan pelajar universiti – saya akan cari contoh berdasarkan hidup seorang pelajar.
8. Penghujung perbualan, perbincangan atau pembentangan – saya selalunya akan rumuskan/ulang balik poin penting supaya tidak ada salah faham

Pelaburan & keusahawanan

Saya memang sangat minat & teruja dengan pasaran kewangan – saham, komoditi, dll – sejak dari sekolah menengah.
Bagi saya pasaran kewangan ini seolah2 game puzzle & strategy – ada “hadiah” menanti sekiranya dapat selesaikan.
Pada waktu itu, walaupun tak faham 100% tapi saya banyak baca tulisan2 daripada Warren Buffet, Peter Lynch & Joey Greenblatt.
Di Malaysia pula tulisan Tan Teng Boo (icapital) juga blogger2 seperti Malaysia-Finance, Samgang, Investmoolah. Bab syariah pula Ustaz Zaharuddin, Pakdi, dll.
Saham pertama yang saya beli adalah MAXIS. Beli RM8++ jual RM11.50. Mantra yang saya pegang: “Buy what you know” (walaupun waktu itu pengguna Celcom).
In fact, cita2 awal saya adalah untuk menjadi fund manager. Career path: research analyst —> fund manager.
Tetapi, itulah, kita hanya boleh merancang. Lambat laun saya sedar jiwa saya lebih sebati dengan keusahawanan.
Saya tertarik dengan peluang mencipta sesuatu. Creating something from nothing. Creating value. Creating opportunities. Creating impact.
Sejak bekerja dan jadi usahawan ni tinggal langsung bab pasaran kewangan. Sekadar baca2 ringan di surat khabar. Tak mendalam. Parking duit dekat produk ASNB.
Minat kepada pasaran kewangan ini membuak kembali sejak PKP.
Dengan lensa keusahawanan, teori2 financial analysis & market sentiment yang saya baca dahulu jadi lebih terang. Dulu tak faham, sekarang jadi faham.
Bila kita dah luangkan masa membina dan “menjual” syarikat, kita lebih faham bagaimana pelabur berfikir & apa sebenarnya mereka mahu.
Kalau lihat teori quadrant Robert Kiyosaki dia kata untuk jadi “I” (Investor) yang bagus perlu terlebih dahulu jadi “B” (Business Owner) yang bagus.
Mungkin selepas ini (dalam 5-10 tahun lagi) saya boleh realisasikan impian awal saya untuk menjadi fund manager?
P.S: Minggu lepas baru sahaja beli saham Tesla, Inc. Come on $1,000! Haha.

Pengalaman mengurus team (kemaskini Feb 2020)

2 tahun lepas saya ada tulis tentang aktiviti2 pengurusan saya sebagai founder yang terbahagi kepada tiga fasa – daripada 0 pekerja hinggalah 55 pekerja.

TheLorry kini sudah 145 orang (2.6x pertumbuhan) dan beroperasi di empat buah negara – Malaysia, Indonesia, Thailand dan Singapore (penambahan Indonesia dalam operasi) berbanding 2 tahun lepas.

Pertama sekali staff yang ramai bukanlah tanda ukur kejayaan sesebuah syarikat. In fact, lagi banyak masalah yang datang adalah. Trust me on this.

Cuma sekarang ini kami dalam fasa growth dan sedang membuat sedikit pelaburan untuk jangka panjang. Game kami sedikit berbeza.

Kedua, macam2 pembaharuan yang dilakukan sejak 2 tahun lepas. Inisiatif yang berkesan untuk fasa 55 orang tidak lagi berkesan apabila sudah 145 orang.

Akan saya huraikan di bawah.

Tulisan asal di sini: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10155543755748892

.

Pengalaman pengurusan ~6 tahun ini boleh dibahagi kepada lima fasa:

.

Fasa pertama (0 – 10 pekerja)
———————————-

[Tugas2 Founder]
+ Founders handle semua department
+ Fokus kepada kerja/execution (tak ada masa nak fikir strategi)
+ Style pengurusan lebih kepada micro manage (teliti semua perkara)
+ Travel untuk dapatkan lebih ramai pengusaha lori

[SOP]
+ SOP tak wujud

[Meeting]
+ Satu meeting untuk seluruh syarikat

[Komunikasi]
+ Komunikasi syarikat melalui WhatsApp

[Target/Insentif]
+ Tiada target & insentif

[Demografi staff]
+ Majoriti fresh grad & kawan2

[Hubungan antara staff]
+ Lebih personal dengan semua team members

.

Fasa kedua (11 – 30 pekerja)
———————————-

[Tugas2 Founder]
+ Head of Department (HOD) sudah dipilih dan diberi kuasa, Founders fokus kepada satu/dua department sahaja
+ Fokus kepada execution dan strategic thinking
+ Style pengurusan 50-50 micro/macro
+ Travel untuk dapatkan lebih ramai pengusaha lori + fundraising

[SOP]
+ SOP asas – verbal

[Meeting]
+ HOD meeting mingguan
+ Town Hall bulanan

[Komunikasi]
+ Komunikasi syarikat melalui WhatsApp & Email

[Target/Insentif]
+ Tiada target & insentif

[Demografi staff]
+ Majoriti fresh grad & kawan2

[Hubungan antara staff]
+ Masih boleh personal dengan beberapa team members

.

Fasa ketiga (31 – 55 pekerja)
———————————-

[Tugas2 Founder]
+ 100% empower hal ehwal operasi kepada Country Managers – Malaysia, Singapore, Thailand
+ Fokus kepada strategic thinking dan expansion
+ Style pengurusan 80% macro. (Ada la beberapa orang kena micro sket)
+ Travel untuk kembangkan syarikat & fundraising

[SOP]
+ SOP asas – bertulis

[Meeting]
+ HOD meeting mingguan
+ Town Hall bulanan

[Komunikasi]
+ Komunikasi syarikat melalui WhatsApp & Email

[Target/Insentif]
+ Target bulanan & insentif KPI bulanan

[Demografi staff]
+ 80% fresh graduate – 20% staff berpengalaman

[Hubungan antara staff]
+ Kurang personal dengan team members

.

Fasa keempat (56 – 100 pekerja)
———————————-

[Tugas2 Founder]
+ 100% empower hal ehwal operasi kepada Country Managers – Malaysia, Singapore, Thailand & Indonesia (tambah 1)
+ Fokus kepada strategic thinking dan expansion
+ Style pengurusan 80% macro – lebih kepada memberi motivasi, menyelia, memantau, membantu menyelesaikan masalah
+ Travel untuk setup operasi di luar negara & fundraising

[SOP]
+ SOP menyeluruh – bertulis

[Meeting]
+ Country-level HOD meeting mingguan
+ Tiada regional-level HOD meeting
+ Town Hall bulanan

[Komunikasi]
+ Komunikasi syarikat melalui Basecamp

[Target/Insentif]
+ Target 3 bulan & insentif KPI 3 bulan

[Demografi staff]
+ 30% fresh grad + 50% staff berpengalaman + 10% staff senior

[Hubungan antara staff]
+ Kurang personal dengan team members

.

Fasa kelima (101 – 145 pekerja)
———————————-

[Tugas2 Founder]
+ 100% empower hal ehwal operasi kepada Country Managers – Malaysia, Singapore, Thailand, Indonesia
+ Fokus kepada strategic thinking dan expansion
+ Style pengurusan 80% macro – lebih kepada memberi motivasi, menyelia, memantau, membantu menyelesaikan masalah
+ Menstruktur semula carta organisasi
+ Travel untuk kembangkan syarikat di luar negara

[SOP]
+ Tak ada SOP = mati

[Meeting]
+ Country-level HOD meeting mingguan
+ Regional-level HOD meeting dua minggu sekali (physical/concall)
+ Town Hall bulanan

[Komunikasi]
+ Komunikasi syarikat melalui Basecamp

[Target/Insentif]
+ Target 3 bulan & insentif KPI 3 bulan

[Demografi staff]
+ 30% fresh grad + 50% staff berpengalaman + 10% staff senior

[Hubungan antara staff]
+ Ada staff yang tak kenal dan tak pernah jumpa, terutama di luar negara

.

P.S: Akan dikemaskini semula sekiranya kami cecah 200 orang. Mungkin tahun depan, insyaAllah.

2 Cara Beri Saham Kepada Pelabur Baru

[Ulang siar kerana saya masih dapat soalan sebegini]

Saya selalu ditanya oleh founder baru: “Nadhir, bagaimana ya cara nak beri saham syarikat kita kepada pelabur baru?”

Saya akan tanya kembali, duit pelabur itu mahu digunakan untuk apa?

Adakah:

a) Untuk kegunaan syarikat – membeli barang mentah, tambah pekerja, marketing, tambah premis, etc;

b) Untuk masuk dalam poket pemegang saham yang sedia ada.

.

Sekiranya jawapan adalah (a) maka tuan/puan perlu terbitkan saham baru dalam syarikat. (“Primary”)

Sekiranya jawapan adalah (b) maka tuan/puan boleh jual saham secara langsung kepada pelabur baru. (“Secondary”)

Mari kita lihat contoh untuk dua senario di atas:

.

Senario #1

Azman & Lim adalah pemegang saham dalam syarikat Alim Beriman Trading Sdn Bhd.

Mereka mempunyai 100 saham atau 50% syer setiap seorang.

Mereka mahu kembangkan perniagaan ke Indonesia dan mahu suntikan modal baru.

Seorang angel investor bernama Pak Firman berminat untuk menjadi pelabur syarikat ini.

Selepas proses rundingan, Azman & Lim bersetuju untuk menerbitkan saham baru kepada Pak Firman sebanyak 20% syer daripada keseluruhan saham.

Kiraannya:

Azman: 100 saham (40%)
Lim: 100 saham (40%)
Pak Firman: 50 saham (20%)

Total saham: 250 saham

Dalam senario ini, syarikat terbitkan 50 saham baru. Azman & Lim – daripada 50% “dilute” ke 40%.

Sekiranya satu saham bernilai RM10,000 makanya syarikat mempunyai RM500,000 tunai untuk mengembangkan operasi ke Indonesia.

.

Senario #2

Menggunakan contoh yang sama, sekiranya Azman mempunyai hasrat untuk kahwin dua dan mahukan duit tunai, beliau boleh menjual saham dalam syarikat beliau kepada Pak Firman.

Azman boleh menjual 20% syer (40 saham) kepada Pak Firman dan sekiranya saham itu bernilai RM10,000 setiap satu, maka RM400,000 masuk ke dalam poket Azman.

Senang hati isteri baru Azman.

Senarai pemegang saham dan syer yang dipegang adalah seperti berikut:

Azman: 60 saham (30%)
Lim: 100 saham (50%)
Pak Firman: 40 saham (20%)

Total saham: 200 saham

Dalam senario ini syarikat tidak dapat apa2 suntikan modal. Hanya dapat pemegang saham baru sahaja yang mungkin strategik untuk bisnes mereka.

Harap bermanfaat!

3 strategi dapatkan liputan media untuk syarikat kita

Media – online mahupun arus perdana – sentiasa mencari konten/berita/cerita yang menarik untuk pembaca/pendengar mereka.

Sekiranya kita ada cerita yang bagus – sama ada produk yang inovatif, kisah jatuh/bangkit, pencapaian yang boleh dibanggakan – ini semua konten yang bagus untuk para media.

Tetapi bagaimana nak pastikan kita dapat liputan?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

1. “Gaya tak malu”

Cara ini senang tapi memerlukan hati yang kental (muka tak malu). Bagaimana?

Dengan membuat senarai wartawan/produser/editor media yang kita nak sasar dan hantar emel/FB message/linkedin kepada mereka dan cerita perihal syarikat kita.

Antara template yang boleh kita guna:

“Salam [wartawan], nama saya [nama] daripada [syarikat]. [Elevator pitch di sini. Boleh google apa itu elevator pitch]. Baru-baru ini, [cerita kejayaan, cerita produk baru]. Saya berpendapat cerita di atas dapat memberi manfaat kepada pembaca tuan/puan. Sekiranya tuan/puan ingin tahu dengan lebih lanjut boleh hubungi saya di [contact details].”

Keberkesanan gaya tak malu ini bagi saya minima. Daripada 10 emel/FB message/linkedin kita hantar mungkin 2-3 akan respon dan 1 akan buat liputan.

Apa2 pun – belum cuba, belum tahu!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

2. “Bro, tolong kenalkan aku dengan…”

Ha, cara ini tahap keberkesanan dia tinggi sedikit.

Lebih kurang sama seperti di atas, tetapi dengan menggunakan orang tengah/introducer/referrer untuk kenalkan kita dengan pihak media.

Lagi berpengaruh referrer tersebut lagi tinggi peluang untuk mendapat liputan media!

Sekiranya tuan/puan rujuk kepada post saya sebelum ini: https://www.facebook.com/598083891/posts/10156373087648892 – majoriti liputan media yang TheLorry peroleh adalah dengan menggunakan teknik ini.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

3. “Thought leader”

Media sentiasa mencari konten2 yang menarik.

Jadi sekiranya tuan/puan adalah seorang “thought leader” atau pakar dalam sesuatu subjek (contoh: hartanah, pelaburan, bisnes, fesyen, poligami etc) – media naturally akan cari untuk melengkapkan ‘story’ mereka.

Nak jadi status “thought leader” ni kena banyak menulis dan bercakap. Pendek cerita kena jadi “media friendly”.

Bagi yang nak guna strategi ini – dah boleh start menulis di FB, Insta atau blog!

Tulis je apa2 pendapat yang sesuai. Sekiranya tulisan itu bermanfaat, insyaAllah ramai akan share!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Cara “bonus”:

Tulis (komen isu semasa/sensitif) atau lakukan aksi2 (tik-tok pelik2 ke) yang kontroversi. Ha cara ini pun senang juga dan ternyata berkesan untuk dapatkan perhatian.

Secara peribadi – saya cuba jauhkan diri daripada cara “bonus” ini. Ini prinsip peribadi.

Kalau lihat media sosial saya – saya jarang/tidak akan komen isu2 semasa/sensitif. Saya lebih suka sharing benda bermanfaat.

Lagipun, bincang isu2 semasa di media sosial ni sebenarnya tak akan habis. Semua ada pendapat masing2. Akhirnya kita akan “agree to disagree”.

Baik kita guna masa berdebat di media sosial tu untuk fikir hala tuju syarikat dan inisiatif untuk membantu komuniti kita.

Airbnb’s 11-Star Framework

Produk/servis yang memberikan pengalaman ‘luar biasa’ kepada pelanggan dapat menghasilkan produk/servis yang bertumbuh laju secara organik & viral.

Gambar di bawah adalah framework bagaimana Airbnb berfikir soal memberi pengalaman luar biasa kepada pelanggan2 mereka.

.

Mereka bermula dengan “Apakah pengalaman 5 bintang untuk pelanggan Airbnb?”

5 bintang = sampai2 je rumah, host membuka pintu untuk pelanggan masuk dengan senyuman lebar

Yang ini kira ‘wow’ tapi satu ‘wow’ yang pelanggan memang harapkan.

.

Apa level lagi tinggi?

6 bintang = sampai2 je rumah, host membuka pintu, senyum dan beri ‘tour’ dalam rumah. “Oh yang ini bilik air, oh TV ni ada Netflix.”

.

Apa level lagi tinggi? Boleh kita kasi pengalaman lagi power?

7 bintang = sampai2 je rumah, host membuka pintu dan beri pengalaman yang ‘personal’. “Oh awak suka surfing kan? Awak boleh guna surfboard saya. Nah saya ada kereta, pakailah.”

.

Macam mana pula pengalaman 10 BINTANG? Pengalaman yang kalau kita buat pelanggan akan menangis dan terharu?

10 bintang = sampai2 je airport, 5,000 orang standby kat airport jerit “Nadhir! Nadhir!”, ada kereta, ada PC, red carpet.

.

Boleh up lagi? Boleh kita beri pengalaman yang kalau kita buat pelanggan akan sayang kita dan jadi loyalist forever?

11 bintang = sampai2 je airport, Elon Musk, CEO Tesla & SpaceX kata “jom naik roket pergi bulan.”

.

Sudah tentu, 10 & 11 bintang ni agak mustahil untuk kita deliver kepada pelanggan.

Tetapi sekiranya kita tahu 10 & 11 bintang adalah pengalaman paling extreme & power, kita boleh ‘work backwards’ dan fikirkan pengalaman apa yang boleh dikatakan 9 bintang, 8 bintang, 7 bintang dan 6 bintang.

Pengalaman2 yang lebih tinggi daripada pengalaman 5 bintang yang sangat bagus tapi masih ‘beshe-beshe’.

Saya sendiri akan buat exercise ni bersama team TheLorry. Jom buat sama2!

Mungkin boleh komen di bawah apakah pengalaman 10/11 bintang untuk produk/servis tuan/puan?

Free Product Marketing

Antara strategi marketing yang efektif adalah dengan memberi produk/servis kita secara percuma.

Antara kebaikan beri percuma:

1. Membolehkan pelanggan berpotensi untuk cuba produk/servis kita tanpa risiko

2. Ada potensi untuk dapat “word of mouth” marketing ataupun bahasa sekarang – diviralkan

3. Peluang kumpul database pelanggan untuk segala macam taktik upsell dan retention

.

Kebanyakan produk teknologi Software-as-a-Service (SaaS) menggunakan strategi freemium – ada pelan yang percuma dan pelan yang berbayar.

Pelan berbayar mempunyai nilai dan features lebih tinggi daripada percuma.

Kita juga lihat taktik yang sama dengan produk minuman, minuman, shampoo, etc di mana mereka memberikan sampel percuma kepada pelanggan.

Tapi bagaimana kita nak lancarkan strategi ini? Takkan nak bagi percuma je – bila nak untung?

.

Formulanya: Lifetime Value of a Customer (LTV) > Customer Acquisition Cost (CAC)

LTV = Berapa ringgit keuntungan kasar/gross profit boleh kita dapat daripada seorang pelanggan dalam jangka hayat dia bersama produk kita

CAC = Berapa ringgit kos pengeluaran produk (yang nak bagi free) & kos marketing untuk dapatkan seorang pelanggan

.

Kita ambil contoh Suhana, seorang pengusaha produk susu formula – Sue Sue.

Beliau tahu, berdasarkan trend & statistik, yang seorang pelanggan beliau akan beli susu formula, minimum 12x setahun.

Dan beliau jangka seorang pelanggan akan setia dengan Sue Sue selama 2 tahun.

Satu tin susu formula beliau boleh dapat untung purata RM10.

Makanya LTV beliau adalah RM10 x 12 kali x 2 tahun = RM240

.

Suhana mahu masuk pasaran baru di Nibong Tebal dan buntu mencari cara marketing terbaik.

Beliau terbaca posting Nadhir Ashafiq dan mahu melancarkan strategi free product marketing. (Posting-ception, circular reference 😂)

Beliau mahu berikan susu formula percuma tetapi tidak tahu berapa tin beliau boleh beri secara percuma dan masih untung.

Sekiranya kos pengeluaran satu tin adalah RM2 dan kira-kira kos mengupah promoter, buat banner etc adalah RM1/setin, makanya CAC adalah RM3.

Berdasarkan data, beliau tahu 5% daripada pelanggan yang cuba produk Sue Sue pada kali pertama akan jadi setia selama 2 tahun.

Jadi.. sekiranya beliau mahu beri 1,000 tin secara percuma.. beliau akan untung tak?

Cuba kira sikit. Kena buat algebra haha.

.

.

.

Ya, jawapannya adalah boleh untung.

Kiraannya:

LTV = RM240

Bilangan tin diberi percuma = 1,000
CAC satu pelanggan = RM3
Total CAC = RM3,000

Conversion rate daripada pelanggan kali pertama ke setia = 5%

Bilangan pelanggan setia sampai 2 tahun = 50 (1,000 x 5%)

LTV untuk pelanggan setia = RM12,000 (50 orang x RM240)

Secara mudahnya kita akan untung 4x daripada kos pengeluaran + marketing untuk kempen ini.

.

Jadi kenapa nak bagi produk secara free? Kenapa tak buat marketing macam biasa (Google/FB ads) je?

1. Berbanding marketing biasa, CAC lebih rendah, secara umum

2. Ada potensi untuk dapatkan pelanggan yang beli produk/servis luar daripada kempen percuma disebabkan word of mouth/hype

.

Contoh di atas adalah sedikit oversimplification tetapi ideanya adalah mudah:

Beri produk/servis percuma sebagai kempen marketing —> Pastikan kira-kiranya betul mengikut data sedia ada —> Untung!

Harap bermanfaat!

Pitching kepada syarikat/pelabur Jepun

Menariknya apabila pitching kepada syarikat atau investor Jepun ni – selepas kita buat presentation mereka pasti akan buat presentation juga – walaupun mereka syarikat/fund gergasi tahap billion2 dan terkenal.

Kadang2 rasa macam alamak tak perlu kot.. aku yang kerdil ni la patut buat research sendiri mengenai profil mereka.

Tapi mungkin mereka rasa benda ini adalah etika bisnes dan pelengkap meeting introduction.

Ada kala selepas present, mereka akan beri hard copy presentation tersebut kepada kita.

Di Malaysia, pada waktu awal penubuhan TheLorry, saya kena tegur kenapa print presentation slides. Tak perlu. Bagi soft copy je. Sampai sekarang tak print.

P.S: Bersama INSPiRE Corporation – investor kami dari Jepun.